woensdag 18 maart 2009

Requiem for a Dream - a Review

ThorgalLeuke, goede film. Waar je met plezier naar hebt gekeken. Hij mist net hetgene met de top.
"Requiem For a Dream" is zonder twijfel één van de hardste films die ik tot nu toe zag (alleen Ken Park is nog straffer).
Het verhaal gaat als volgt : we volgen het leven van 4 drugsverslaafden in New York, moeder is verslaaf aan televisie, chocolade en peppillen, zoonlief is aan de heroïne, het vriendinnetje aan cocaïne en hun vriend aan sex en drugs en..geen rock 'n' roll.

In het begin denk je nog dat hun leven cool en relax is, en het lijkt wel alsof drugs het leven alleen maar een beetje aangenamer maken. Maar dan, net als je de hoofdpersonages begint te kennen, daal je af in de hel. Ik probeer nooit de essentie van een film te verklappen, maar ik kan je garanderen : na deze film hoef ik geen drugs (meer ?). Een film die je bij de strot grijpt, je in je ballen trapt en je voor dood achterlaat.

Sara Goldfarb woont op Coney Island en is een alleenstaande Joodse weduwe. Met haar oeverloze fantasie koestert ze de hoop ooit eens uitgenodigd te worden in haar favoriet laatavond tv-programma. Als gevolg van die droomobsessie onderwerpt ze zich aan een drastische vermageringskuur op basis van amfetamines om toch maar de jurk te kunnen aantrekken die ze voor die belangrijke gelegenheid heeft uitgekozen.
Haar zoon Harry, diens vriendinnetje Marion en hun makker Tyrone vluchten dan weer in andere middelen en experimenteren met allerlei mogelijke drugs. Alle vier hebben ze een beter leven voor ogen, maar uiteindelijk vliegen ze serieus uit de bocht en storten ze zich te pletter in een spiraal van angst en decadentie.