Bangkok Dangerous

Ik ben deze film met een aantal vrienden van BeWelcome gaan bekijken, en ik moet eerlijk toegeven dat de meningen erg verdeeld waren. Aan de ene kant vonden de meesten dat de actiescenes goed georchestreerd waren, nooit té ongeloofwaardig maar toch met genoeg originele invalshoeken om de aandacht van het publiek te behouden. Maar het romantische aspect was er voor een groot deel van het publiek een beetje teveel aan.

Ik begrijp dat wel hoor, ze willen een film maken die zowel mannen als vrouwen aanspreekt, maar dit was toch echt wel melig. Doofstomme heldinnen die er alleen bijlopen voor de mooie plaatjes, dat hebben we al vaker gezien (lijkt wel een kopie van The Killer).

Jammer dat de broertjes Pang (dat is hun echte naam) teveel aandacht aan het romantische gaven. Anders had dit een uitstekende John Woo film kunnen worden.

Het gebruik van Bangkok was niet erg origineel, maar gelukkig krijg je een glimps van het beroemde Brusselse viaduct dat 20 jaar geleden aan Bangkok werd geschonken door de Belgische regering.

Een professionele huurmoordenaar (Nicolas Cage) verblijft in Bangkok om een aantal klussen af te handelen. Maar dat blijkt lastiger dan gedacht, en hij ondervindt de nodige tegenwerking. Dan valt hij ook nog eens voor een lokale schoonheid en moet hij een van zijn weinige vertrouwelingen te vriend zien te houden.

Quantum of Solace - James Bond 22

Een nieuwe James Bond film is altijd wel een evenement. En na de wat flauwere versies van de vorige jaren (Pierce Brosnan was niet mijn favoriete Bond), kwam Casino Royale met Daniel Craig als een aangename verrassing.
Quantum of Solace is het vervolg op Casino Royale, en begint waar de vorige film eindigde. Mr. White is ontvoerd door Bond en moet ondervraagd worden.

Een nieuwe Bond film betekent bijna altijd een nieuwe regisseur, en dat is jammer want hierdoor wordt de eenheid verbroken. Casino Royale was een nieuwe verfrissende start met iets minder actie en wat meer gevoelens, maar Quantum gaat in overdrive en geeft ons bijna geen enkele rustplek, behalve naar het einde toe (wat ook het zwakste moment is van de film). De nieuwe Bond formule gooit eigenlijk de hele oude structuur overboord : geen Q meer, geen gadgets, geen Moneypenny of een superman als Bond, geen parade van beeldschone Bondgirls meer (ik denk zelfs dat Bond voor het eerst geen sex heeft in een film!) en ook geen humor meer. Spion zijn is volgens de nieuwe Bond een serieuze aangelegenheid...wat een verschil met vroeger.

Wat krijgen we wel? Enkele goede acteurs, een stoere Bond die er geen probleem mee heeft zijn dode vriend in een vuilnisbak te droppen, heel veel actie die met een flinterdun verhaal aan elkaar hangt en een afschuwelijke titelsong. Het beste bewijs dat de oude formule dood en begraven is? James Bond zegt zelfs geen "My name is Bond, James Bond". Heel jammer.
Als ik een actiethriller wil zonder humor dan kan ik nog altijd naar Jason Bourne gaan kijken. Maar van een Bondfilm verwacht ik toch wat meer nostalgie.

Een belangrijke raad: zorg ervoor dat je een plaatsje vindt achteraan de zaal. Want de actie is zo erg 'close' dat je een kotszakje nodig zal hebben als je te dicht bij het scherm zit.

Na het verraad van Vesper Lynd moet James Bond (Daniel Craig) moeite doen om zijn gevoelens buiten zijn missie te houden. Samen met M (Judi Dench) ondervraagt hij Mr White (Jesper Christensen), wiens bekentenissen tot meer inzicht leiden wat betreft de complexe afperspraktijken waar Lynd mee te maken had. Een nieuwe ontdekking brengt Bond naar Haiti, waar hij de even mooie als mysterieuze Camille (Olga Kurylenko) ontmoet.